Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2012

Πρώτα απ’ ὀλα ας αποφασίσουμε ποια λύση του κυπριακού θέλουμε


Το μεγαλύτερο, ίσως, πρόβλημα των Ελλήνων της Κύπρου (Ε/Κ) είναι ότι δεν κατόρθωσαν ακόμη να έχουν μια ολοκληρωμένη και σταθερή στρατηγική για την επίλυση του κυπριακού.

Αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνο αν προσδιορίζαμε, από την αρχή και συγκεκριμένα, ποια λύση θέλουμε και μετά να αναλύσουμε τη στρατηγική που θα ακολουθήσουμε για να φτάσουμε στη λύση.

Είναι πράγματι δυσάρεστο το γεγονός ότι 38 τόσα χρόνια μετά το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή, η Ε/Κ πλευρά δεν κατόρθωσε να προσδιορίσει συγκεκριμένα ποια λύση επιδιώκει. Κάποιοι έμειναν κολλημένοι σε μια ορολογία, τη «Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία», η οποία προσδιορίζει μόνο ως ένα βαθμό το περιεχόμενο της λύσης και επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Για παράδειγμα το αν σε μια λύση του κυπριακού θα προβλέπεται εκ περιτροπής προεδρία, σταθμισμένη ψήφος και παραμονή εποίκων, δεν μπορεί να προσδιοριστεί από την ορολογία αυτή. Μπορεί να υπάρξει ΔΔΟ με αυτά τα χαρακτηριστικά μπορεί όμως να υπάρξει ΔΔΟ και χωρίς αυτά τα χαρακτηριστικά. Παράλληλα η ΔΔΟ δεν μπορεί παρά να σημαίνει δύο ζώνες, όπου η κάθε ζώνη θα ελέγχεται από την κάθε κοινότητα. Αυτή η λύση δεν απέχει πολύ από τη συνομοσπονδία και τη συγκεκαλυμμένη διχοτόμηση.

Την ίδια στιγμή ο κάθε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, από το 1974 έως και σήμερα, ακολουθούσε τη δική του τακτική, η οποία τις πλείστες φορές μεταφραζόταν με συνεχείς απαράδεκτες υποχωρήσεις. Οι υποχωρήσεις αυτές ήταν συνήθως αντιδημοκρατικές, άδικες και ενάντια στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα με αποτέλεσμα η επιδιωκόμενη λύση να είναι ουσιαστικά μη λειτουργική, αντιδημοκρατική και άδικη.

Το πιο βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ε/Κ πλευρά είναι η απουσία συγκεκριμένου στόχου για την επίλυση του κυπριακού, τον οποίο στόχο θα έχουν σαν ευαγγέλιο οι εκάστοτε κυβερνώντες. Αυτό δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα και γι’ αυτό το λόγο φτάσαμε στο σημείο να έχουμε σήμερα ένα Πρόεδρο της Δημοκρατίας που πρότεινε με δική του πρωτοβουλία (!!) πρόνοιες αντιδημοκρατικές και άδικες, έχοντας την στήριξη και του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης.

Άρα εκείνο που πρέπει να απασχολήσει όλους μας είναι πρώτα απ’ όλα ποια μορφή λύσης επιδιώκουμε και με ποιο συγκεκριμένο περιεχόμενο. Καμιά μορφή λύσης δεν μπορεί να είναι δίκαιη, δημοκρατική και λειτουργική αν δεν συνοδεύεται από δίκαιο, λειτουργικό και δημοκρατικό περιεχόμενο.


Δεύτερο θα πρέπει να μας απασχολήσει αν η λύση της ΔΔΟ, με τα διχοτομικά αλλά και διαχωριστικά στοιχεία που εμπεριέχουν τόσο η διζωνικότητα όσο και η ομοσπονδιακή μορφή λύσης, είναι η σωστή επιδιωκόμενη λύση. Διότι αν κακώς επιμένουμε στη ΔΔΟ κι αν η ΔΔΟ οδηγήσει τελικά σε καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε διχασμό του Ε/Κ και του Τ/Κ, σε δύο ζώνες, μια ελληνοκυπριακή και μια τουρκοκυπριακή και σε άλλες διαιρετικές πρόνοιες που ουσιαστικά οδηγούν στη διχοτόμηση τότε είμαστε απλά πολιτικά ανώριμοι και ανόητοι να επιδιώκουμε τέτοια λύση, όσο κι αν η ΔΔΟ είναι για κάποιους η μόνη εφικτή λύση. Με απλά λόγια τι να κάνω μια «εφικτή» λύση όταν αυτή οδηγεί στη διάλυση;; Τι να κάνω μια «εφικτή» λύση όταν αυτή δεν λύνει το πρόβλημα αλλά μπορεί να δημιουργήσει ένα νέο πρόβλημα πολύ μεγαλύτερο και ίσως και μοιραίο για την επιβίωση του κυπριακού λαού;;  


Εκ της συντακτικής ομάδας
"Κύπρος Ενιαία Λεύτερη Σοσιαλιστική''

Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2012

''Kοίτα μωρέ τους ειρηνόφιλούς μας'' άρθρο του Σενέρ Λεβέντ

Ο προοδευτικός τουρκοκύπριος δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ

Εκ μέρους της συντακτικής ομάδας: Δημοσιεύουμε ένα αξιοσημείωτο άρθρο του προοδευτικού Τουρκοκύπριου δημοσιογράφου, Σενέρ Λεβέντ, σχετικό με τα τελευταία γεγονότα της απαγωγής (διότι περί απαγωγής πρόκειται και όχι σύλληψης) τριών ελληνοκυπρίων αστυνομικών από το παράνομο κατοχικό καθεστώς. Αξίζει την προσοχή μας αλλά και μας θυμίζει ότι στην τουρκοκυπριακή πλευρά υπάρχουν πολλοί προοδευτικοί τουρκοκύπριοι, τους οποίους οφείλουμε να αξιοποιήσουμε σαν λαός.


Η σύλληψη των τριών Ελληνοκυπρίων αστυνομικών στην Λουρουτζίνα έδειξε για ακόμα μια φορά τις μεγάλες αδυναμίες  στο θέμα της ειρήνης μέσα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα. Ουσιαστικά, ακόμα και όσοι νομίζουν ότι υποστηρίζουν την ειρήνη εξαφανίζονται όταν είναι αναγκαίοι πιο πολύ από κάθε άλλη φορά. Η υπερψήφιση του Σχεδίου Ανάν εκ μέρους τους πότε δεν αποδεικνύει ότι υποστηρίζουν την ειρήνη. Δίοτι κανένας από εκείνους που ψήφισαν «ναι» στο σχέδιον δεν αντιτάχθηκε στη δολοφονία των Σολωμού και Ισαάκ. Κανένας δεν απαίτησε τη σύλληψη και τιμωρία εκείνων που τους δολοφόνησαν. Κάτι το οποίο ήταν πιο σημαντικό από το να πουν «ναι» στο σχέδιο Ανάν, αλλά ήταν βεβαίως και πιο δύσκολο.

Αμέσως μετά τη βαρβαρότητα με τους Σολωμού και Ισαάκ, πυροβολήθηκε ένας Τούρκος στρατιώτης, ενώ βρισκόταν στη σκοπιά του στο φυλάκιο στο χωριό Αχερίτου. Οι επίσημες αρχές μας δήλωσαν ότι τον σκότωσαν Ελληνοκύπριοι με έφοδο που πραγματοποίησαν στο φυλάκιο. Εδώ και 16 χρόνια διοργανώνονται μνημόσυνα για τον πεσόντα και εκφωνούνται εθνικιστικοί λόγοι. Η οικογένεια του πεσόντος αυτού είναι ανήσυχη. Δεν είναι βέβαιοι ποιός σκότωσε το γιο τους. Θα προσφύγουν στο ΕΔΑΔ, αλλά δεν ξέρουν εναντίον που θα προσφύγουν. Τότε είχαν διεξαγάγει  έρευνα τα Ηνωμένα Έθνη για το γεγονός, αλλά έχουν κρατηθεί μυστικά από την οικογένεια τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας. Κανείς μέσα στην κοινότητά μας δεν επιλαμβάνεται αυτού του θέματος. Κανείς δεν κουνάει καν το δαχτυλάκι του για να αποκαλυφθεί αν ο στρατιώτης εκείνος δεν σκοτώθηκε από Ελληνοκύπριους. Κάτι το οποίο επίσης ήταν πιο σημαντικό από το «ναι» στο Σχέδιο Ανάν, αλλά ήταν βεβαίως και πίο δύσκολο.

Κανείς δεν αντιτάχθηκε ούτε στην άδικη και βίαιη σύλληψη του Μιχάλη Τσιακούρμα πριν δέκα χρόνια στην Πύλα από την τουρκική αστυνομία. Όλοι έκαναν τα στραβά μάτια στη συκοφάντηση του Τσιακούρμα ως λαθρέμπορου ναρκωτικών και στη φυλάκισή του. Κανείς δεν υπερασπίστηκε τον αθώο Τσιακούρμα. Κάτι το οποίο επίσης ήταν πιο σημαντικό από το «ναι» στο Σχέδιο Ανάν, αλλά ήταν βεβαίως και πιο δύσκολο.

‘Ετσι έγινε και κατά το γεγονός της σύλληψης των τριών Ελληνοκυπρίων αστυνομικών στη Λουρουτζίνα από τις τουρκικές αρχές κατά την ώρα που ετελούσαν επαξίως το καθήκον τους. Δεν αντέδρασαν σε αυτό ακόμα και τα κόμματα και οι οργανώσεις μας που λένε συνεχώς ότι υποστηρίζουν την ειρήνη. Κανέναν δεν κατσάδιασαν λέγοντας «τί κάνετε, ρε κύριοι;». Δεν είπαν ότι «είναι άδικη αυτή η σύλληψη». Σιώπησαν. Και συνεχίζουν να σιωπούν. Είναι φανερό πως έστω και αν θεωρούν ότι είχε άδικο να μην σταματήσει ο Τουρκοκύπριος που δεν υπάκουσε στην προειδοποίηση για να το κάνει, θεωρούν δικαιολογημένη τη σύλληψη των αστυνομικών. Κανενός δεν του κάνει η καρδιά να πει ότι είχε άδικο η τουρκική πλευρά και ότι κατάφερε ακόμα ένα πλήγμα στην ειρήνη στην Κύπρο με αυτή της τη συμπεριφορά. Κάτι το οποίο ήταν πιο σημαντικό από το «ναι» στο Σχέδιο Ανάν, αλλά ήταν βεβαίως πιο δύσκολο.

Ε, εσύ, Τουρκοκύπριε αδελφέ. Αν ήσουν Ελληνοκύπριος που ζει στη Λάρνακα. Και αν άκουγες αυτή την είδηση. Αν σου έλεγαν ότι συνελήφθησαν από τις τουρκικές αρχές τρεις αστυνομικοί μας που καταδίωκαν ένα εγκληματία και μπήκαν κατά λάθος σε τουρκικό χωριό.  Ότι τους φόρεσαν χειροπέδες. Τους έβαλαν φυλακή. Αν σου έλεγαν ότι δικάστηκαν σε στρατιωτικό και πολιτικό δικαστήριο. Τί θα έκανες; Τί θα έλεγες; Ίσως να ήσουν περίεργος να μάθεις αν πρώτα αντιτάχθηκε σε αυτό κανείς μέσα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα. Θα ρωτούσες. Μήπως δεν θα ξεσπούσες όταν μάθαινες ότι κανένας δεν αντιτάχθηκε σε αυτό; Μήπως δεν θα έλεγες «φτάνει πια μωρέ, κλείστε τούτα τα οδοφράγματα  να μην βλέπουμε πια τα μούτρα κανενός τους, να μην μας κολλήσουν, να κάνουν ό,τι σκατά θέλουν σε εκείνη την πλευρά»;

Μόνο η εφημερίδα «Αφρίκα» αντιτάχθηκε στον βορρά σε όλα τα παραδείγματα που απαρίθμησα πιο πάνω και άλλα παρόμοια. Εφημερίδα την οποία δεν διαβάζει καθόλου ο Σπύρος Αθανασιάδης, ο οποίος παρουσιάζει την επισκόπηση του τουρκικού Τύπου στο Ραδιοφωνικό  Ίδρυμα Κύπρου. Κύκλοι του ΡΤΚ λένε συνεχώς για εμάς ότι έχουμε σχέσεις με το «βαθύ κράτος». Και το πιο σημαντικό αποδεικτικό στοιχείο τους είναι το γεγονός ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Αφού δεν έχουμε δολοφονηθεί ακόμα κάποιο λάκκο έχει η φάβα. Για κάποιο λόγο συγχύζουν πάντα την ΜΙΤ με την λέξη bit (Σημείωση: η λέξη αυτή σημαίνει ψύλλος και χρησιμοποιείται στην φράση “isin icinde bir bit yenigi var”, οποία στα ελληνικά αποδίδεται με το «κάποιο λάκκο έχει η φάβα»)! Τους λες ΜΙΤ και καταλαβαίνουν bit. Σε αυτή την περίπτωση, μόνο το «βαθύ κράτος» αντιτίθεται στη σύλληψη των Ελληνοκυπρίων αστυνομικών! Αχ, μωρέ!

(Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ''Πολίτης'' στις 4 Οκτωβρίου 2012)

Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2012

"Ομοσπονδία ίσον διχοτόμηση!" Άρθρο του Γιάννου Χαραλαμπίδη


Εκ μέρους της συντακτικής ομάδας: Η δεξαμενή σκέψης "Κύπρος Ενιαία Λεύτερη Σοσιαλιστική" αναδημοσιεύει σήμερα ένα ενδιαφέρον άρθρο του Γιάννου Χαραλαμπίδη με τίτλο "Ομοσπονδία ίσον διχοτόμηση". Το δημοσιεύουμε σαν τροφή για σκέψεις και προβληματισμό. 


Σήμερα εορτάζεται η επέτειος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και το Κυπριακό ζει υπό την σκιάν της οικονομικής κρίσης. Και αυτό είναι λογικό. Ταυτοχρόνως, όμως, είναι επικίνδυνο. Διότι επιτρέπει στα πονηρά παρασκήνια της μυστικής διπλωματίας να απεργάζονται λύσεις στη βάση του σχεδίου Ανάν. Τόσο ο Ντάουνερ όσο και οι μάγειροι τού παρασκηνίου, που κινούν τα νήματα των συνομιλιών, είναι αμετανόητοι ανανικοί. Και έχουν δίκιο υπό την εξής έννοια: Η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία είναι κομμένη και ραμμένη στη βάση του σχεδίου Ανάν. Και αντίστροφα.

Αληθές είναι και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό: Ομοσπονδία στην Κύπρο δεν μπορεί να είναι άλλη από τη διζωνική. Διότι οποιαδήποτε άλλη ομοσπονδία, επί τη βάση, όπως λέγεται, πλήρους σεβασμού των δημοκρατικών αρχών και αξιών του ΟΗΕ και της Ε.Ε, μεταξύ των οποίων και η αρχή ένας άνθρωπος μία ψήφος, οδηγεί στη δημιουργία δύο ελληνικών συνιστώντων κρατιδίων. Διότι, η πλειοψηφία των νόμιμων κατοίκων της Κύπρου και στον βορρά και στον νότο είναι Ελληνοκύπριοι. Θα ήταν, λοιπόν, ανόητοι οι Τούρκοι εάν αποδέχονταν μια τέτοια λύση. Δηλαδή, την αποδοχή μιας καλής ομοσπονδίας με δύο ελληνοκυπριακά συνιστώντα κρατίδια.

Οι αναφορές περί καλής ομοσπονδίας χωρίς ζώνες συνιστούν απλώς εύηχα συνθήματα. Το πρόβλημα της διχοτόμησης στην Κύπρο είναι η ομοσπονδιακή δομή, η οποία, λόγω της δικοινοτικότητας, οδηγεί και στη διζωνικότητα. Διαφορετικά, πώς μπορούν να είναι κατοχυρωμένοι οι Τουρκοκύπριοι και οι έποικοι στον βορρά;

Πώς αλλιώς θα μπορούσε η Τουρκία να νομιμοποιήσει τα διχοτομικά τετελεσμένα που δημιούργησε με την εισβολή του 1974, επί τη βάσει σχεδιασμών που χρονολογούνται από το 1956; Η ομοσπονδία στην Κύπρο δεν έχει νόημα για την τουρκική πλευρά εάν δεν έχει διζωνικό χαρακτήρα. Και αν γίνει αποδεκτή από την ελληνοκυπριακή, σημαίνει διχοτόμηση και διάλυση.

Η ρεαλιστική προσέγγιση και λύση στηρίζεται εκ της φύσεώς της σε στρατηγικές που λαμβάνουν υπόψη εθνικά συμφέροντα, ισοζύγια δυνάμεων και πραγματικότητες. Αλλά και κάτι άλλο: Η λύση στο Κυπριακό δεν μπορεί να είναι χειρότερη από την υφιστάμενη διχοτόμηση. Και η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία είναι από τις χειρότερες μορφές διχοτόμησης.

Εφόσον, λοιπόν, η Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί τη μέγιστη πραγματικότητα, θα πρέπει να διαφυλαχτεί ως κόρη οφθαλμού και ως εκ τούτου η υιοθέτηση μιας ομοσπονδίας στο πλαίσιο ενός υποτιθέμενου συμβιβασμού την καταργεί. Τη διαλύει. Τη διαγράφει από τον διεθνή χάρτη. Και στη θέση της θα εγκαθιδρύσει από τη μια το ψευδοκράτος ως νόμιμο συνιστών κρατίδιο και από την άλλη την Κυπριακή Δημοκρατία υποβαθμισμένη στις ελεύθερες σήμερα περιοχές, υπό τη μορφή του ελληνοκυπριακού constituent state.

Η λύση του Κυπριακού μπορεί να εξευρεθεί στο πλαίσιο του ενιαίου κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας, επί τη βάσει ζωνών που δεν θα έχουν εξουσίες κρατών και κρατιδίων αλλά τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς και στη βάση των οποίων θα υπάρχει πλήρης σεβασμός των αρχών και των αξιών της ΕΕ. Χωρίς αποκλίσεις που θα οδηγούν στη διχοτόμηση. Και επί τούτου υπάρχει φόρμουλα και στρατηγική: Ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ από τη μια και της Τουρκίας στην ΕΕ από την άλλη. Για να προκύψει παιχνίδι win - win situation και όχι zero sum game.

Και η μεθοδολογία θα πρέπει να είναι bottom up και όχι top dawn, που σημαίνει ότι η βάση των συνομιλιών δεν θα ξεκινά από τον ακρωτηριασμό των δημοκρατικών αρχών και αξιών για να χωρέσουν σε μια ομοσπονδία, αλλά επί των αρχών και αξιών της ΕΕ για να βελτιωθεί συνταγματικά στο σύνολό της η ενιαία Κυπριακή Δημοκρατία. Και όχι να διαλυθεί στο πυρ το εξώτερον!

(Ο Γιάννος χαραλαμπίδης είναι Δρ. Διεθνών Σχέσεων. Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Σημερινή" την 1η Οκτωβρίου 2012)

Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2012

Επιστημονική Ημερίδα με θέμα: "Εθελοντές στα πολεμικά μέτωπα των Βαλκανίων και της Ευρώπης στη δεκαετία του 1910 Εθνική συστράτευση και διεθνιστική αλληλεγγύη"

Η δεξαμενή σκέψης "Κύπρος Ενιαία Λεύτερη Σοσιαλιστική" σας ενημερώνει για την Επιστημονική Ημερίδα που διοργανώνει το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου με θέμα:

Εθελοντές στα πολεμικά μέτωπα των Βαλκανίων και της Ευρώπης
στη δεκαετία του 1910.
Εθνική συστράτευση και διεθνιστική αλληλεγγύη


Η ΗΜΕΡΙΔΑ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 20 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2012
ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΛΕΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΥΠΡΟΥ
Καλλιπόλεως 75, Λευκωσία

09.30 Έναρξη συνεδρίου – Καλωσόρισμα
           
9.40-10.30   
ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ. ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ
Προέδρος: Νικόλας Μανιτάκης, Λέκτορας, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Πέτρος Παπαπολυβίου, Αναπλ. καθηγητής, Πανεπιστήμιο Κύπρου
Ο εθελοντισμός στους Βαλκανικούς Πολέμους
10.10-10.30  Συζήτηση


10.30-12.00 
ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ. ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑ
Πρόεδρος: Γεώργιος Καζαμίας, Αναπλ. καθηγητής, Κοσμήτορας Φιλοσοφικής Πανεπιστήμιο Κύπρου

Αλέξανδρος Κιτροέφ,  Καθηγητής, Haverford College (Η.Π.Α.)
Οι Έλληνες της Αιγύπτου και της Αμερικής: Εθελοντισμός 1897-1956
Γιάννης Παπαδόπουλος,  Εντεταλμένος διδασκαλίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Εθελοντές και ανυπότακτοι. Δυο όψεις της σχέσης των στρατεύσιμων
μεταναστών  στις Ηνωμένες Πολιτείες με το ελληνικό κράτος.
Ματούλα Τομαρά - Σιδέρη, Καθηγήτρια, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Αιγυπτιώτης  εθελοντισμός  και  ευεργετισμός: Ιδεολογία και πρακτική

11.30-12.00  
Συζήτηση

12.00-12.15   
ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

12.15-13.15 
ΤΡΙΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ. ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΥΤΡΩΤΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ
Πρόεδρος:  Βασίλης Καρδάσης, Επισκέπτης καθηγητής, Πανεπιστήμιο Κύπρου

Γιώργος Ζαχαριουδάκης, μεταπτυχιακός φοιτητής, Πανεπιστήμιο Κρήτης
Κρήτες εθελοντές στους Βαλκανικούς Πολέμους
Λάμπρος Φλιτούρης, Λέκτορας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
Εθελοντικά σώματα Ηπειρωτών στους Βαλκανικούς Πολέμους

12.55-13.15   
Συζήτηση

13.15-16.00 
ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ


16.00-17.00 
ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ. ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ
Πρόεδρος: Ιάκωβος Μιχαηλίδης, Επισκέπτης επίκουρος καθηγητής, Πανεπιστήμιο Κύπρου

Γιώργος Καζαμίας, Αναπλ. καθηγητής, Πανεπιστήμιο Κύπρου
Το κυπριακό σώμα ημιονηγών
Σκεύη Κατσιάρη, Υποψήφια διδάκτωρ, Πανεπιστήμιο Κύπρου
Κύπριοι εθελοντές στο Κίνημα της Εθνικής Άμυνας, Οκτώβριος 1916 - Ιούνιος 1917
16.40-17.00   Συζήτηση


17.00-17.15    
ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

17.15-19.00 ΠΕΜΠΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ. ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ
 ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ
Πρόεδρος: Αλέξανδρος Κιτροέφ, Καθηγητής, Haverford College (Η.Π.Α.)

Έλλη Λεμονίδου, Λέκτορας, Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδας

Έλληνες εθελοντές στη Γαλλία κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου.

Νικόλας Μανιτάκης, Λέκτορας, Πανεπιστήμιο Αθηνών
«Πολεμούντες διά την Γαλλία, πολεμούμεν διά την Ελλάδα». Έλληνες εθελοντές - λεγεωνάριοι και Ελληνίδες εθελόντριες στην υπηρεσία του γαλλικού στρατού (1914-1917).
Στάθης Μπίρταχας, Επίκουρος καθηγητής, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Ed oraio parto, parto per la Grecia. Ιταλοί γαριβαλδινοί εθελοντές στον ελλαδικό χώρο κατά τη δεκαετία του 1910.
18.15-18.45   Συζήτηση
18.45-19.00   Απολογισμός εργασιών ημερίδας - Συζήτηση

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΗΜΕΡΙΔΑΣ
Νικόλας Μανιτάκης
Πέτρος Παπαπολυβίου

Τηλ. επικοινωνίας: 22-892188, 22-892180





Αφίσα της εποχής των Βαλκανικών Πολέμων

Έκθεση ιστορικών τεκμηρίων και κειμηλίων με θέμα: "Οι Βαλκανικοί Πολέμοι και η Κύπρος"


Η δεξαμενή σκέψης "Κύπρος Ενιαία Λεύτερη Σοσιαλιστική" σας ενημερώνει για την έκθεση ιστορικών τεκμηρίων και κειμηλίων που διοργανώνει το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογία του Πανεπιστημίου Κύπρου με θέμα:

ΟΙ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ Η ΚΥΠΡΟΣ

ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2012, 7.00 μμ.


ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΛΕΤΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΥ Γ΄
(Περίβολος Ιεράς Αρχιεπισκοπής, Λευκωσία)

Τα εγκαίνια της Έκθεσης θα τελέσει ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων κ. Γιαννάκης Ομήρου

Χριστόδουλος Σώζος. Ο Ἠρωας-Δήμαρχος Λεμεσού , ο οποίος κατά τους Βαλκανικούς πολέμους κατατάγηκε στον ελληνικό στρατό και έπεσε μαχόμενος στις μάχες για απελευθέρωση των Ιωαννίνων το 1912. Είναι ο μόνος εν ενεργεία Δήμαρχος που έπεσε ηρωϊκά μαχόμενος υπό την ιδιότητα του απλού στρατιώτη.


Πρόγραμμα εγκαινίων
Καλωσόρισμα από τον Διευθυντή του Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, κ. Αντρέα Φυλακτού
Χαιρετισμός από τον Πρέσβη της Ελλάδος στην Κύπρο κ. Βασίλη Παπαϊωάννου
Σύντομη ομιλία από τον Γιαννάκη Δρουσιώτη, γιο του εθελοντή των Βαλκανικών πολέμων Αργυρού Δρουσιώτη, αδελφό πεσόντος στη Μακεδονία το 1944 και αντάρτη στον Όλυμπο κατά το 1942-1944.
Ομιλία για την κυπριακή συμβολή στους Βαλκανικούς πολέμους και φωτογραφική ξενάγηση στην Έκθεση από τον Πέτρο Παπαπολυβίου, αναπλ. καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Κύπρου
Εγκαίνια της Έκθεσης από τον πρόεδρο της Βουλής κ. Γιαννάκη Ομήρου.
           

Η Έκθεση θα φιλοξενηθεί στην Αίθουσα περιοδικών εκθέσεων στον 1ο όροφο του Βυζαντινού Μουσείου του Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 2012.
Μέρες και ώρες επισκέψεων:
Δευτέρα – Παρασκευή: 9.00-1.00 και 2.00-4.30 μ.μ.
Τηλέφωνο επικοινωνίας για επισκέψεις σχολείων και οργανωμένων ομάδων: 22-430-008

Επιμέλεια Έκθεσης:
Βασίλης Νικόλτσιος, Διευθυντής του Ιδρύματος Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα & Πέτρος Παπαπολυβίου 

Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2012

Κυπριακή Δημοκρατία 52 χρόνια μετά

Από τον όρκο της Φανερωμένης στο «νενικήκαμεν» και τη δοτή ανεξαρτησία, από το προδοτικό πραξικόπημα και την εισβολή στο μακροχρόνιο «αγώνα», ο κυπριακός λαός παροπλισμένος ανάμεσα στα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα. 

Εμπρός κυπριακέ λαέ μπορείς και μόνος να χαράξεις την ιστορία, να καθορίσεις τις πολιτικές εξελίξεις και να παλέψεις για το μέλλον σου.


Χρόνια πολλά προδομένε αλλά ΑΓΟΝΑΤΙΣΤΕ κυπριακέ λαέ.

Κύπρος Ενιαία Λεύτερη Σοσιαλιστική: "Ξεκινάμε..."

Οι νέοι στο προσκήνιο της συμμετοχικής δημοκρατίας.
Το κοινό αύριο μπορεί να διαμορφωθεί φτάνει να υπάρχει θέληση.
Απέναντι μας μια ημικατεχόμενη πατρίδα και ένα μη σταθερό οικονομικό περιβάλλον.
Οι νεοι της Κύπρου καλούνται να λάβουν μέρος στην πολιτική ανατροπή.
Ανατροπή με γνώμονα αρχές και αξίες.
Ανατροπή με φρέσκες ιδέες.
Ανατροπή με παρεμβάσεις στα πολιτικά δρώμενα του τόπου τους.
Να χαράξουν νέα πορεία.
Ας δώσουμε μορφή και αγωνιστικότητα σε αυτή την προσπάθεια.