''Kοίτα μωρέ τους ειρηνόφιλούς μας'' άρθρο του Σενέρ Λεβέντ

Ο προοδευτικός τουρκοκύπριος δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ

Εκ μέρους της συντακτικής ομάδας: Δημοσιεύουμε ένα αξιοσημείωτο άρθρο του προοδευτικού Τουρκοκύπριου δημοσιογράφου, Σενέρ Λεβέντ, σχετικό με τα τελευταία γεγονότα της απαγωγής (διότι περί απαγωγής πρόκειται και όχι σύλληψης) τριών ελληνοκυπρίων αστυνομικών από το παράνομο κατοχικό καθεστώς. Αξίζει την προσοχή μας αλλά και μας θυμίζει ότι στην τουρκοκυπριακή πλευρά υπάρχουν πολλοί προοδευτικοί τουρκοκύπριοι, τους οποίους οφείλουμε να αξιοποιήσουμε σαν λαός.

Η σύλληψη των τριών Ελληνοκυπρίων αστυνομικών στην Λουρουτζίνα έδειξε για ακόμα μια φορά τις μεγάλες αδυναμίες  στο θέμα της ειρήνης μέσα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα. Ουσιαστικά, ακόμα και όσοι νομίζουν ότι υποστηρίζουν την ειρήνη εξαφανίζονται όταν είναι αναγκαίοι πιο πολύ από κάθε άλλη φορά. Η υπερψήφιση του Σχεδίου Ανάν εκ μέρους τους πότε δεν αποδεικνύει ότι υποστηρίζουν την ειρήνη. Δίοτι κανένας από εκείνους που ψήφισαν «ναι» στο σχέδιον δεν αντιτάχθηκε στη δολοφονία των Σολωμού και Ισαάκ. Κανένας δεν απαίτησε τη σύλληψη και τιμωρία εκείνων που τους δολοφόνησαν. Κάτι το οποίο ήταν πιο σημαντικό από το να πουν «ναι» στο σχέδιο Ανάν, αλλά ήταν βεβαίως και πιο δύσκολο.

Αμέσως μετά τη βαρβαρότητα με τους Σολωμού και Ισαάκ, πυροβολήθηκε ένας Τούρκος στρατιώτης, ενώ βρισκόταν στη σκοπιά του στο φυλάκιο στο χωριό Αχερίτου. Οι επίσημες αρχές μας δήλωσαν ότι τον σκότωσαν Ελληνοκύπριοι με έφοδο που πραγματοποίησαν στο φυλάκιο. Εδώ και 16 χρόνια διοργανώνονται μνημόσυνα για τον πεσόντα και εκφωνούνται εθνικιστικοί λόγοι. Η οικογένεια του πεσόντος αυτού είναι ανήσυχη. Δεν είναι βέβαιοι ποιός σκότωσε το γιο τους. Θα προσφύγουν στο ΕΔΑΔ, αλλά δεν ξέρουν εναντίον που θα προσφύγουν. Τότε είχαν διεξαγάγει  έρευνα τα Ηνωμένα Έθνη για το γεγονός, αλλά έχουν κρατηθεί μυστικά από την οικογένεια τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας. Κανείς μέσα στην κοινότητά μας δεν επιλαμβάνεται αυτού του θέματος. Κανείς δεν κουνάει καν το δαχτυλάκι του για να αποκαλυφθεί αν ο στρατιώτης εκείνος δεν σκοτώθηκε από Ελληνοκύπριους. Κάτι το οποίο επίσης ήταν πιο σημαντικό από το «ναι» στο Σχέδιο Ανάν, αλλά ήταν βεβαίως και πίο δύσκολο.

Κανείς δεν αντιτάχθηκε ούτε στην άδικη και βίαιη σύλληψη του Μιχάλη Τσιακούρμα πριν δέκα χρόνια στην Πύλα από την τουρκική αστυνομία. Όλοι έκαναν τα στραβά μάτια στη συκοφάντηση του Τσιακούρμα ως λαθρέμπορου ναρκωτικών και στη φυλάκισή του. Κανείς δεν υπερασπίστηκε τον αθώο Τσιακούρμα. Κάτι το οποίο επίσης ήταν πιο σημαντικό από το «ναι» στο Σχέδιο Ανάν, αλλά ήταν βεβαίως και πιο δύσκολο.

‘Ετσι έγινε και κατά το γεγονός της σύλληψης των τριών Ελληνοκυπρίων αστυνομικών στη Λουρουτζίνα από τις τουρκικές αρχές κατά την ώρα που ετελούσαν επαξίως το καθήκον τους. Δεν αντέδρασαν σε αυτό ακόμα και τα κόμματα και οι οργανώσεις μας που λένε συνεχώς ότι υποστηρίζουν την ειρήνη. Κανέναν δεν κατσάδιασαν λέγοντας «τί κάνετε, ρε κύριοι;». Δεν είπαν ότι «είναι άδικη αυτή η σύλληψη». Σιώπησαν. Και συνεχίζουν να σιωπούν. Είναι φανερό πως έστω και αν θεωρούν ότι είχε άδικο να μην σταματήσει ο Τουρκοκύπριος που δεν υπάκουσε στην προειδοποίηση για να το κάνει, θεωρούν δικαιολογημένη τη σύλληψη των αστυνομικών. Κανενός δεν του κάνει η καρδιά να πει ότι είχε άδικο η τουρκική πλευρά και ότι κατάφερε ακόμα ένα πλήγμα στην ειρήνη στην Κύπρο με αυτή της τη συμπεριφορά. Κάτι το οποίο ήταν πιο σημαντικό από το «ναι» στο Σχέδιο Ανάν, αλλά ήταν βεβαίως πιο δύσκολο.

Ε, εσύ, Τουρκοκύπριε αδελφέ. Αν ήσουν Ελληνοκύπριος που ζει στη Λάρνακα. Και αν άκουγες αυτή την είδηση. Αν σου έλεγαν ότι συνελήφθησαν από τις τουρκικές αρχές τρεις αστυνομικοί μας που καταδίωκαν ένα εγκληματία και μπήκαν κατά λάθος σε τουρκικό χωριό.  Ότι τους φόρεσαν χειροπέδες. Τους έβαλαν φυλακή. Αν σου έλεγαν ότι δικάστηκαν σε στρατιωτικό και πολιτικό δικαστήριο. Τί θα έκανες; Τί θα έλεγες; Ίσως να ήσουν περίεργος να μάθεις αν πρώτα αντιτάχθηκε σε αυτό κανείς μέσα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα. Θα ρωτούσες. Μήπως δεν θα ξεσπούσες όταν μάθαινες ότι κανένας δεν αντιτάχθηκε σε αυτό; Μήπως δεν θα έλεγες «φτάνει πια μωρέ, κλείστε τούτα τα οδοφράγματα  να μην βλέπουμε πια τα μούτρα κανενός τους, να μην μας κολλήσουν, να κάνουν ό,τι σκατά θέλουν σε εκείνη την πλευρά»;

Μόνο η εφημερίδα «Αφρίκα» αντιτάχθηκε στον βορρά σε όλα τα παραδείγματα που απαρίθμησα πιο πάνω και άλλα παρόμοια. Εφημερίδα την οποία δεν διαβάζει καθόλου ο Σπύρος Αθανασιάδης, ο οποίος παρουσιάζει την επισκόπηση του τουρκικού Τύπου στο Ραδιοφωνικό  Ίδρυμα Κύπρου. Κύκλοι του ΡΤΚ λένε συνεχώς για εμάς ότι έχουμε σχέσεις με το «βαθύ κράτος». Και το πιο σημαντικό αποδεικτικό στοιχείο τους είναι το γεγονός ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Αφού δεν έχουμε δολοφονηθεί ακόμα κάποιο λάκκο έχει η φάβα. Για κάποιο λόγο συγχύζουν πάντα την ΜΙΤ με την λέξη bit (Σημείωση: η λέξη αυτή σημαίνει ψύλλος και χρησιμοποιείται στην φράση “isin icinde bir bit yenigi var”, οποία στα ελληνικά αποδίδεται με το «κάποιο λάκκο έχει η φάβα»)! Τους λες ΜΙΤ και καταλαβαίνουν bit. Σε αυτή την περίπτωση, μόνο το «βαθύ κράτος» αντιτίθεται στη σύλληψη των Ελληνοκυπρίων αστυνομικών! Αχ, μωρέ!

(Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ''Πολίτης'' στις 4 Οκτωβρίου 2012)