Οι νέοι στο προσκήνιο της συμμετοχικής δημοκρατίας.
Το κοινό αύριο μπορεί να διαμορφωθεί φτάνει να υπάρχει θέληση.
Απέναντι μας μια ημικατεχόμενη πατρίδα και ένα μη σταθερό οικονομικό περιβάλλον.
Οι νεοι της Κύπρου καλούνται να λάβουν μέρος στην πολιτική ανατροπή.
Ανατροπή με γνώμονα αρχές και αξίες.
Ανατροπή με φρέσκες ιδέες.
Ανατροπή με παρεμβάσεις στα πολιτικά δρώμενα του τόπου τους.
Να χαράξουν νέα πορεία.
Ας δώσουμε μορφή και αγωνιστικότητα σε αυτή την προσπάθεια.
Το κοινό αύριο μπορεί να διαμορφωθεί φτάνει να υπάρχει θέληση.
Απέναντι μας μια ημικατεχόμενη πατρίδα και ένα μη σταθερό οικονομικό περιβάλλον.
Οι νεοι της Κύπρου καλούνται να λάβουν μέρος στην πολιτική ανατροπή.
Ανατροπή με γνώμονα αρχές και αξίες.
Ανατροπή με φρέσκες ιδέες.
Ανατροπή με παρεμβάσεις στα πολιτικά δρώμενα του τόπου τους.
Να χαράξουν νέα πορεία.
Ας δώσουμε μορφή και αγωνιστικότητα σε αυτή την προσπάθεια.
1. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως μόνο μια Σοσιαλιστική Κύπρος θα μπορέσει να είναι πραγματικά ελεύθερη από κάθε εθνική και ταξική μορφή καταπίεσης.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε αυτό συμφωνούμε και με τις αντιστασιακές Τ/Κυπριακές οργανώσεις Μπαράκα, Κόμμα Νέα Κύπρος, και με την εφημερίδα Αφρίκα.
Αλλά το πως φτάνουμε εκεί, και με ποιές νοοτροπίες προωθούμε τον Σοσιαλισμό είναι "το καυτό ερώτημα".
2. Είδατε ποτέ σε κάποιο βιβλίο ιστορίας να αναφέρεται η Κατοχή της Γαλλίας από την Γερμανία κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο ως "ημικατοχή"; Όχι βέβαια. Ο λόγος είναι διότι η "ημικατοχή" είναι όπως την "ημιεγκυμοσύνη". ΔΕΝ υπάρχει τέτοιο πράμα.
Η κάθε αναφορά σε "ημικατεχόμενη πατρίδα" είναι μια μπηκτή που διαστρεβλώνει και σφάζει το αγωνιστικό ηθικό του λαού μας.
3. Η επιτυχής Αντίσταση ενάντια στους Ναζί που υπέβαλαν την Ελλάδα σε Κατοχή δεν στηρίκτηκε σε κάποιο τοπικισμό τον οποίο να ανάξει σε μιά κατά φαντασία "εθνική ταυτότητα". Για παράδειγμα, ενώ οι δυνάμεις της Αντίστασης είχαν βαθειές ρίζες στην Πελοπόννησο, δεν εφηύραν οι αντάρτες κάποιο τοπικό εθνικισμό για να στηρίξουν αυτή την αντίσταση. Η ελληνική πολιτιστική~εθνική ταυτότητα ήταν αρκετή, και ανεγνωρίσθει πως αν τεχνηέντως εισήγονταν άλλες, αυτές θα δρούσαν διασπαστικά εις βάρος της Αντίστασης. (Για αυτό και το δοκίμασαν οι Άγγλοι στην Κρήτη, προσπαθώντας να εφεύρουν και να στηρίξουν ένα Κρητικό "εθνικό" προσανατολισμό για να διασπάσουν την συνοχή της Αντίστασης.)
Τα ίδια ισχύουν και στην Κύπρο. Η εφεύρεση και στήριξη του Κυπριο-εθνικισμού (προϊόν αναγωγής του τοπικισμού σε "εθνική ταυτότητα", και με βάση το ρατσιστικό μίσος από τους νεοκύπριους προς τον ελληνισμό), διασπά την Αντίσταση μας προς την ταξική και εθνική καταπίεση.
Έχουμε μεγάλη ανάγκη οι Έλληνες της Κύπρου να έλθουμε ξανά σε αρμονία με την πολιτιστική~εθνική μας ταυτότητα και με αυτήν να αγωνιστούμε για Απελευθέρωση και τον Σοσιαλισμό.
Το ίδιο ισχύει και για τους Τ/Κύπριους, που ιστορικά αποτελούν ένα μεγάλο και σημαντικό κομμάτι του ελληνισμού της Κύπρου το οποίο αποξένωσε από τον εθνικό κορμό ο ρατσισμός και η χρηματολαγνεία της σωβινιστικής εκκλησίας. Εδώ που φτάσαμε, δεδομένου ότι ο αυτοκαθορισμός των Τ/Κυπρίων έχει απωλέσει τις ελληνικές του καταβολές, είναι ως Τουρκόγλωσσοι Κύπριοι πλέον, και ως Μουσουλμάνοι, πλέον που αντιστέκονται στο κατοχικό καθεστώς. Η συμμαχία μας μαζί τους για μια ελεύθερη Σοσιαλιστική Κύπρο απαιτεί σεβασμό προς την πολιτιστική και κοινωνική τους ταυτότητα όπως αυτοί την αντιλαμβάνονται. Περισσότερα για αυτό εδώ:
"Turkish Cypriots must have armed community self-defense"
http://groups.yahoo.com/group/kalimerhaba_HellenoTurkish_Community/message/1788>
4. Η γλώσσα είναι τεράστιο εργαλείο και μέσον δια του οποίου βιώνουμε και σμιλεύουμε την ύπαρξη μας. Και πιο συγκεκριμένα η ελληνική γλώσσα, εφόσον είναι ίσως το πιο κύριον μέσον διά του οποίου βιώνουμε τον Λόγο και την πολιτιστική μας ύπαρξη, για μας είναι ακόμα πιο καθοριστική παρά για άλλους λαούς. Γι' αυτό όταν εμφανίζονται φράσεις ή λέξεις που ξενίζουν ή που τελοσπάντων αποτελούν "σήμα κινδύνου"... οφείλουμε να το σημειώσουμε:
στην Κύπρο, ποιός λέει "Λεύτερη";
Η πιό κοινή απόδοση της έννοιας στην Κύπρο - ακόμα και με τις ιδιομορφίες της διαλέκτου μας - είναι "ελεύθερη". Ουδείς λέει "λευτεριά". Οι συνηθισμένοι άνθρωποι λεν "ελευθερία".
Πως βρέθηκε λοιπόν σ'τού'ν την ιστοσελίδα η λέξη "Λεύτερη"; Αν είναι απλώς σύμπτωση, ή ατυχία, εύκολα διορθώνεται. Αν είναι όμως ένδειξη πως οι γράφοντες έχουν κάποια ψυχική ή πολιτιστική απόσταση από την αγωνιστική κοινότητα στην Κύπρο, θα χρειαστεί μια πιο βαθειά προσαρμογή στην πραγματικότητα.
Πέτρος, petros@cyprus-org.net
~~~~~~~~~~~~~~~
Αγαπητέ Κύριε Ευδόκα,
ΔιαγραφήΣυμφωνούμε με το σημείο ένα. Ένας από τους στόχους της δεξαμενής σκέψης "Κύπρος Ενιαία Λεύτερη Σοσιαλιστική" είναι ακριβώς να απαντήσει αυτό το 'καυτό ερώτημα'.
Το σημείο δύο είναι μια υπερβολική αναφορά. Αν το πρόβλημα της έλλειψης αντικατοχικής δράσης από το λαό μας έχει να κάνει με τη λέξη ημικατοχή τότε ευχαρίστως να μην ξαναναφερθούμε σε αυτή τη λέξη. Το πρόβλημα όμως δεν είναι μια λέξη αλλά η έλλειψη καλλιέργειας αντικατοχικής συνείδησης. Όσο για την κατοχή της Γαλλίας από τη Γερμανία το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο να μας επιτρέψετε να αναφέρουμε ότι πρόκειται για ατυχή σύγκριση δύο ανόμοιων πραγμάτων διότι ως γνωστό η Γερμανία ήλεγχε ολόκληρη τη Γαλλία στην πράξη, κάτι που δεν συμβαίνει στην Κύπρο.
Συμφωνούμε επίσης με το σημείο 3.
Λυπόμαστε να παρατηρήσουμε ότι διαφωνούμε κάθετα με το τέταρτο σημείο. Η λέξη λευτεριά αποτελεί μέρος του αντικατοχικού μας αγώνα και είναι λέξη που χρησιμοποιείται από την πλειοψηφία των Ελλήνων της Κύπρου. Πιστέψετε μας στην Κύπρο μιλούν πολλοί για 'Λευτεριά' και πολλοί για 'Λεύτερη' Κύπρο. Κι αν μη τι άλλο την λέμε εμείς. Η λέξεις 'λευτεριά' και 'λεύτερη' δεν είναι τίποτε άλλο από λέξεις της Ελληνικής μας γλώσσας. Η λέξη 'λευτεριά' χρησιμοποιείται ακόμη από ανθρώπους που κάθε άλλο παρά 'κάποια ή πολιτιστική απόσταση έχουν από την αγωνιστική κοινότητα στην Κύπρο'. Και αναφερόμαστε στον άνθρωπο που εισήγαγε την ιδεολογία του σοσιαλισμού στην Κύπρο, το γιατρό Βάσο Λυσσαρίδη.
Με εκτίμηση
Η συντακτική ομάδα