Αν και κλείνουν σήμερα 45 χρόνια από την εν ψυχρώ δολοφονία -όντας αιχμάλωτος- του Ερνεστο Τσε Γκεβάρα από άντρες του βολιβιανού στρατού και αμερικανούς στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων ο ασυμβίβαστος αγωνιστής, ο αιώνιος επαναστάτης,το παγκόσμιο σύμβολο αντίστασης συνεχίζει μέχρι σήμερα να εμπνεύει και να συντροφεύει κάθε διαδήλωση σε οποιοδήποτε μέρος της γης.
Ο Ερνέστο Γκεβάρα γεννήθηκε στις 14 Μαίου 1928 στο Ροζάριο της Αργεντινής, με ισπανικές και ιρλανδικές καταβολές. Ο ίδιος ο πατέρας του είχε δηλώσει σε μια συνέντευξή του το 1969 ότι: «Το πρώτο αξιοσημείωτο πράγμα είναι το γεγονός ότι στις φλέβες του γιού μου κυλούσε το αίμα των ιρλανδών επαναστατών».
Ο Ερνέστο Γκεβάρα γεννήθηκε στις 14 Μαίου 1928 στο Ροζάριο της Αργεντινής, με ισπανικές και ιρλανδικές καταβολές. Ο ίδιος ο πατέρας του είχε δηλώσει σε μια συνέντευξή του το 1969 ότι: «Το πρώτο αξιοσημείωτο πράγμα είναι το γεγονός ότι στις φλέβες του γιού μου κυλούσε το αίμα των ιρλανδών επαναστατών».
Ο Τσε αρχικά συμμετείχε στην ένοπλη πολιτοφυλακή στην Γκουατεμάλα όπου μετά την παραίτηση του προέδρου Άρμπενς, κατέφυγε στο Μεξικό. Η επαφή του εκεί με τον Φιτελ Κάστρο ήταν καταλυτική της μετέπειτα δράσης του. Συμμετείχε ενεργά στον ένοπλο αγώνα και στην κουβανική επανάσταση δίπλα στο κίνημα της 26ης Ιουλίου που οδήγησε στην ανατροπή του δικτάτορα Φλουχένσιο Μπατίστα την 1η Γενάρη του 1959. Υπήρξε αργότερα μέλος της επαναστατικής κουβανικής κυβέρνησης προωθώντας ριζικές μεταρρυθμίσεις. Ανάλαβε επικεφαλής του τμήματος Βιομηχανίας και Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Μεταρρύθμισης και αργότερα διατέλεσε υπουργός Βιομηχανίας καθώς και πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας ως το 1965 που έφυγε από την Κούβα για να προσφέρει τις διεθνιστικές του υπηρεσίες σε επαναστατικά κινήματα, καταλήγοντας στην Βολιβία.
Εκπροσωπούσε την Κούβα σε συνεδριάσεις διεθνών οργανισμών (όπως του ΟΗΕ) εκφωνώντας πύρινους λόγους υπέρ της αυτοδιάθεσης των λαών και των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων καταδικάζοντας με παρρησία τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τη νεοαποικιοκρατική πολιτική των ΗΠΑ. Σε ομιλία του ενώπιον τής Γενικής Συνέλευσης τού Ο.Η.Ε., την 11η Δεκεμβρίου 1964, αναφέρθηκε ειδικά στην Κύπρο και συγκεκριμένα, στην κατάσταση που δημιουργήθηκε στη διάρκεια των ετών 1963-64 όπου:
«…Η ειρηνική συμβίωση έχει δοκιμαστεί άγρια και στην Κύπρο, εξαιτίας των πιέσεων που δέχεται από την τουρκική κυβέρνηση και το ΝΑΤΟ, υποχρεώνοντας τον λαό και την κυβέρνηση τής Κύπρου να κρατήσουν μια ηρωική και σταθερή στάση υπερασπιζόμενοι την κυριαρχία τους…»
Στο σημείο αυτό ας θυμίσουμε τη θέση της κυβέρνησης του Δ. Χριστόφια για τα ίδια γεγονότα:
«Mέσα από αιματηρές περιπέτειες και διακοινοτικές συγκρούσεις τις οποίες προκάλεσαν παράνομες και εξτρεμιστικές ελληνοκυπριακές και τουρκοκυπριακές οργανώσεις, με αποτέλεσμα να φτάσουμε στην τραγωδία του 1974, τις συνέπειες της οποίας βιώνουμε μέχρι σήμερα.»
Στην Κύπρο θα χρησιμοποιηθεί σαν άλλοθι από αυτούς που αρκούνται στο να αναπτύσσουν θεωρίες αλλά αδυνατούν να τις εφαρμόσουν στην πράξη, από αυτούς που τα επαναστατικά οράματα και πατριωτικά αισθήματα του Ερνέστο ποτέ δεν τους έγιναν βίωμα και συνείδηση αγώνα. Η απογοητευτική στάση της αριστεράς του Ακέλ βάφτιζε ως«εξτρεμισμό» την υπεράσπιση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας για να δικαιολογήσει της δική της ένοχη σιωπηρή στάση.
Μέχρι προσφάτως, απολαμβάνοντας τα λάφυρα της εξουσίας οι κατ’ επίφαση επαναστάτες μη μπορώντας να έρθουν σε σύγκρουση με τα εγκληματικά σφάλματα της κυβέρνησης Δ. Χριστόφια θα αποκαλέσουν το κίνημα των αγανακτισμένων στην Κύπρο ως πραξικοπηματίες ενώ δεν έλειπαν οι προτροπές για ένοπλη αντίδραση κατά των κινητοποιήσεων του κυπριακού λαού.
Τα συνθήματα κατά του ιμπεριαλισμού σε φοιτητικά αμφιθέατρα και σε κατασκηνώσεις της Εδον, οι φωτογραφίες του Ερνέστο σε ποδοσφαιρικά γήπεδα ως ανοχή ολοφάνερης καπηλείας και μορφή ακελικής διεκδίκησης συμπληρώνονται από τα λόγια του «αριστερού» προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας ο οποίος αρνείται να έρθει σε ρήξη με τα αποικιακά κατάλοιπα και δηλώνει ότι το πρόβλημα των βρετανικών βάσεων είναι υπόθεση των παιδιών και των εγγονιών μας.
Μόνο αν τρέμεις από αγανάκτηση για κάθε αδικία, τότε είσαι σύντροφός του. Τότε η επαναστατική σκέψη σε μετουσιώνει σε άνθρωπο της δράσης και του αγώνα. Τότε ως ανυπέρβλητος μαχητής, εμπνέεσαι από το σύμβολο αντίστασης κατά της καταπίεσης και της αδικίας σε όλο τον πλανήτη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου